Tory wyścigów konnych w Polsce
Wyścigi konne są w naszym kraju nadal niszą, chociaż ich popularność nie spada. Wielkie imprezy wciąż cieszą się sporym udziałem publiki, która emocjonuje się wyścigami z udziałem wierzchowców. Osoby pragnące zaznać emocji związanych z wyścigami konnymi powinny udać się na jeden z torów w naszym kraju. Gdzie w takim razie znajdują się tory wyścigów konnych w naszym kraju?
Tor Służewiec w Warszawie
Miejsce wyścigów konnych w stolicy Polski jeszcze w 1938 roku znajdowało się na Polach Mokotowskich, jednak wraz z rozwojem miasta stwierdzono, że tor musi zostać przeniesiony. Przemawiało za tym kilka argumentów. Przede wszystkim brakowało miejsca do treningów, trybuny dla kibiców nie były w najlepszym stanie, a to samo można było powiedzieć o stajniach. Lokalizacja toru także była problematyczna dla władz miasta, ponieważ znajdowała się w ciekawym topograficznie miejscu, które było zajęte przez przeszło 50-letni, przestarzały tor. Podjęto decyzję o przeniesieniu toru, a w orbicie zainteresowań na nową lokalizację toru w Warszawie było Okęcie oraz Służewiec. Zdecydowano się jednak na tę drugą lokalizację, gdzie budowę Toru Służewiec ukończono w 1939 roku.
Głównym architektem warszawskiego toru był hrabia Zygmunt Plater-Zyberk, który swoją pracę potraktował bardzo poważnie. Zanim rozpoczął pracę nad projektowaniem Toru Służewiec, hrabia odwiedził każdy najważniejszy i najlepszy tor wyścigów konnych w Europie, co sprawiło, że podczas projektowania, a później budowy skorzystano z najlepszych i najnowszych rozwiązań. Tor główny mierzy 2300 metrów i został zaprojektowany tak, aby nie zbierał opadów atmosferycznych. Ciekawostką jest, że Tor Służewiec był w momencie powstania największym obiektem w Europie i posiadał także tunel pomiędzy stajniami i padokiem, zraszacz toru, stajnie dla ponad 800 wierzchowców, wieżę ciśnień i wiele więcej. Zdaniem hrabiego Zygmunta Platera-Zyberka zużyto na budowę toru ponad 12 000 m3 betonu, tysiąc ton żelaza oraz 85 m3 desek.
Działki pod realizację budowy toru wyścigów konnych na Służewcu zakupiono w 1926 roku za 590 tysięcy złotych. Obszar zajmował aż 150 hektarów, a kilka lat później miał na nim powstać jeden z najnowocześniejszych torów wyścigów konnych. Pierwszą gonitwę na Torze Służewiec w Warszawie zorganizowano 3 czerwca 1939 roku, jednak wyścigi trwały jedynie przez kilka tygodni, bowiem po tym czasie miał miejsce wybuch II Wojny Światowej.
Warszawski tor cieszył się ogromną popularnością i to jeszcze przed jego przenosinami na Służewiec. Gonitwy wróciły do stolicy po wojnie i w 1946 roku zorganizowano 237 wyścigów, w których udział wzięło ponad 160 wierzchowców.
Miasteczko wyścigowe, jak zwykło nazywać warszawski Tor Służewiec, jest jednym z najpiękniejszych obiektów w Europie. Przez wielu określany jako „perła europejskiej i światowej architektury hipicznej”. Świetny projekt budowy, lokalizacja, mnóstwo zieleni sprawia, że w stolicy organizowane są największe imprezy w naszym kraju.
Hipodrom Sopot
Tor wyścigów konnych w Sopocie ma swoją historię jeszcze w XIX wieku, kiedy w 1898 roku miały miejsce pierwsze gonitwy, a także powstały dwie trybuny dla widzów, hala totalizatora czy płyta toru, które to istnieją do dnia dzisiejszego. Z samego założenia tor w Sopocie był przeznaczony do wykorzystania sezonowego, co wiązało się z tym, iż wierzchowce były dowożone na gonitwy z zewnątrz.
Na obiekcie, który znajduje się na powierzchni ponad 38 hektarów, przeprowadzono w 2013 rewitalizację, dzięki czemu Hipodrom Sopot stał się jednym z najnowocześniejszych torów w Polsce, ale także w Europie. W ramach inwestycji powstały stajnie sportowe dla 112 koni, stajnie rekreacyjne z boksami dla 74 wierzchowców oraz – co najważniejsze – kompleks Hali Pomarańczowej, której kubatura przekracza 70 tysięcy m3. Rewitalizacji podległa także Zabytkowa Trybuna Sędziowska, Stróżówka znajdująca się przy wjeździe od ulicy Polnej, a także dokonano korekty samego toru. Pieniądze przeznaczono także na budynki dla jeźdźców, obiekty magazynowe czy warsztatowe, ale także wykonano nowy wjazd na sopocki tor od ulicy Łokietka, czy zainwestowano w ścieżki rekreacyjne. Całkowite wydatki kwalifikowane na rewitalizację Hipodromu w Sopocie wyniosły ponad 38,5 miliona złotych netto.
31-hektarowy tor wyścigów konnych w Sopocie posiada trzy główne bieżnie:
- Zewnętrzna, która pokryta jest darnią i służy do organizowania wyścigów płaskich. Obwód tej bieżni wynosi 1850 metrów, zaś szerokość to od 12 do 18 metrów.
- Wewnętrzna, na której odbywają się wyścigi z przeszkodami. Dużą zaletą tej bieżni jest jej uniwersalność, bowiem ze względu na konfigurację przeszkód, wyścigi mogą odbywać się na różnych dystansach i trasach.
- Robocza znajdująca się pomiędzy bieżnią zewnętrzną i torem z przeszkodami. Bieżnia robocza ma obwód 1600 metrów, około czterech metrów szerokości i jest pokryta piaskiem.
Warto wiedzieć, że obiekt historycznego Hipodromu w Sopocie widnieje w rejestrze zabytków województwa Pomorskiego.
Wrocławski Tor Wyścigów Konnych – Partynice
Pierwsze plany i szkice, które powstały i dotyczyły wrocławskiego obiektu, nie zostały nigdy zrealizowane w pełni. Prawdopodobną przyczyną były niewystarczające fundusze. Niemniej jednak prace, które zostały poczynione w 1907 roku, były solidnymi fundamentami całego projektu. Do zaprojektowania wrocławskiego toru – tak jak w przypadku Toru Służewiec – zatrudniono specjalistę w swoim fachu, inżyniera R. Juergensa pochodzącego z Hamburga. Ogromną zaletą Niemca był fakt, iż w orbicie jego zainteresowań były sporty konne, których inżynier był wielkim miłośnikiem. Juergens zaprojektował tor wyścigowy w Berlinie – Carlshorst. Projektant inspirował się głównie torami z Anglii, kolebki wyścigów konnych. Wzorem miały być tory w Kempton, Sandown, Goodwood czy Ascot.
Wrocławski Tor Wyścigów Konnych przetrwał II Wojnę Światową w niemal nienaruszonym stanie. Renowacji wymagały jedynie bieżnie, jednak ówczesne wydatki na odbudowę kraju były ważniejsze, niż inwestycje w obiekt. W czerwcu 1947 roku ówczesny minister rolnictwa i reform rolnych powołał komisję, której zadaniem miało być stwierdzenie, które tory wyścigów konnych są rentowne, a które powinny podlegać likwidacji ze względu na ograniczenie wydatków. Tory, które miały zostać zlikwidowane, miały trafić pod opiekę Państwowych Zakładów Chowu Koni. Państwowe Tory Wyścigów Konnych, które zostały utworzone w 1950 roku, zrzeszały trzy tory w naszym kraju: Tor Służewiec w Warszawie, Hipodrom w Sopocie oraz właśnie Wrocławski Tor Wyścigów Konnych w Partynicach.
W historii wrocławskiego obiektu warto wspomnieć o 2013 roku, w którym zmieniono dotychczasowe zasady. Był to bowiem pierwszy sezon w historii Wrocławskiego Toru Wyścigów Konnych – Partynice, w którym kibice nie mogli oglądać wierzchowców półkrwi. Od tego momentu w gonitwach brały udział głównie konie pełnej krwi angielskiej.
Rekord frekwencji na Wrocławskim Torze Wyścigów Konnych – Partynice miał miejsce 15 kwietnia 2018 roku. Gonitwom zorganizowanym tego dnia przyglądało się z wysokości trybun aż 14 600 widzów.
"Przegląd", nr 13 (379), 1 kwietnia 2007Marek Czarkowski
Więcej Wyścigi konne
Monetyzacja infrastruktury przez Totalizator Sportowy. Potencjał biznesowy stref VIP na Torze Służewiec
Niewiele ponad miesiąc został do warszawskiego Otwarcia sezonu na Torze Służewiec. Tymczasem poznaliśmy ofertę VIP na nadchodzące wydarzenia. Poniżej przedstawiamy najważniejsze informacje.
